شيخ ذبيح الله محلاتى

351

رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي )

حضرت رسول آمد و خود را مشاطكى كرده بود ( محتمل است گويا همان ام شريك مذكور باشد و اللّه العالم ) و جامهاى نيكو دربرداشت و در آن‌وقت حضرت در خانهء حفصه بود پس گفت يا رسول اللّه زن را متعارف نمىباشد كه خواستگارى شوهر كند من مدتى است كه شوهر ندارم و فرزندى هم ندارم و اگر ترا به من حاجتى هست نفس خود را به تو مىبخشم اگر قبول كنى مرا . حضرت او را دعاي خير كرد و فرمود كه ايزن انصاريه خدا شما را از جانب رسول خدا جزاى نيك دهد به‌درستى كه مردان شما يارى كردند مرا و زنان شما رغبت نمودند بسوى من حفصة آن زن را ملامت كرد و گفت چه بسيار كم است حياى تو و چه بسيار جرات مىنمائى و حرص بر مردان داري آن حضرت حفصه را خطاب نمود و فرمود كه دست از او بدار اى حفصه كه او بهتر از تو است زيراكه او رغبت كرد برسول خدا و تو او را ملامت نمودى و عيب كردى . پس به آن زن خطاب فرمود كه برو خدا ترا رحمت كند بتحقيق كه حقتعالى براى تو بهشت را واجب گردانيد بسبب آنكه رغبت نمودى بسوى من و متعرض محبت و شادى من گرديدى و به زودى امر من به تو خواهد رسيد ان‌شاءالله پس آيهء مذكوره نازل گرديد و آن زن را حضرت قبول كرد پس حضرت باقر عليه السّلام فرمود كه حقتعالى حلال كرد بخشيدن زن نفس خود را از براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و حلال نيست اين از براى غير آن جناب . و در كافي به سندهاى معتبر روايت كرده‌اند كه هبهء زن خود را مخصوص رسول خدا است و ديگرى را نكاح زن بىمهر جائز نيست و باتفاق علماى خاصه و عامه وقوع نكاح بلفظ هبة از خصايص رسول خدا است . [ زندگينامه ] دهم - از امهات مؤمنين ام حبيبه دختر ابو سفيان بن حرب نام او رملة شوهر اولش عبد اللّه بن جحش بود و عبد اللّه او را با خود بحبشه برده بود و در آنجا عبد اللّه فوت شد حضرت رسول عمرو بن امية